Święty Mikołaj z Miry (IV w.) to jeden z najczęściej przedstawianych świętych w ikonografii wschodniej. Jego ikony są bardzo charakterystyczne i łatwo rozpoznawalne. Jest czczony zarówno w Kościele prawosławnym, jak i katolickim, zwłaszcza jako patron żeglarzy, kupców, dzieci i ubogich.
Cechy ikonograficzne św. Mikołaja
Wygląd:
- Starszy mężczyzna z wysokim czołem, łysiną na czubku głowy i krótką, siwą brodą.
- Ma surowe, ale pełne miłości oblicze – podkreślające jego mądrość i miłosierdzie.
Ubranie:
- W szatach biskupich – zazwyczaj w omoforionie (pasy na ramionach, symbolizujące godność biskupią).
- Często ma na sobie chiton i omoforion ozdobione krzyżami, co symbolizuje jego rolę jako biskupa Miry.
Gesty i atrybuty:
- Prawa dłoń w geście błogosławieństwa – charakterystyczny układ palców symbolizuje imię Chrystusa (IC XC).
- Księga Ewangelii w lewej ręce – oznacza głoszenie Słowa Bożego.
- Czasem trzyma zwój – nawiązanie do nauczania i mądrości.
